५५ वर्ष अगाडि नारायण गोपालले लेख्नुभएको त्यो पत्र

५५ वर्ष अगाडि नारायण गोपालले लेख्नुभएको त्यो पत्र

बि.सं. १९९६ साल असोज १८ गते काठमाडौको किलागलमा जन्मनु भएका नारायण गाेपाल नेपालको सर्वाधिक चर्चित गायकमा पर्नुहुन्छ । बुबा आशागोपाल र आमा राममाया गुरुवाचार्यका नौ सन्तानमा वहाँ दोश्रो हुनुहुन्थ्यो । २०१६ सालमा एसएलसी पास गर्नुभएका नारायण गोपालको परिवार खानदानी तथा उच्च जातका हुँदा बुबा अलि कडाइ गर्नुहुन्थ्यो । बुबा शास्त्रीय संगीत प्रेमी भएको हुँदा छोराले पनि शास्त्रीय संगीतमा रुचि रहोस भन्ने चाहना गर्नुहुन्थ्यो । बुबाकै लहडमा शास्त्रीय संगीत अध्ययन गर्न बडोदा जानुभयो । बडोदामा संगीतमा गहिरिनु भन्दा चुरोटको लतले संगीतमा रुची घट्न थालेको थियो । 

उता दार्जिलिङ सुकियापाेखरीकी पेमाला नारायण गाेपालकाे अति नै प्रशंसक थिइन् । दुई बिच पत्राचार पनि भइसकेको थियो । नारायण गोपालले पेमाला केवल प्रशंसक मात्रै नरहेर आफूलाई प्रेम गर्न थालिसकेको पनि चाल पाइसकेका थिए । यसैले उनिसंग भेट्ने चाहना भित्रभित्र जागिसकेकाे थियाे । यहि बहानामा २०२१ सालमा नारायण गाेपाल बडाेदाबाट छुट्टीकाे माैका मिलाएर दार्जिलिङ आउनुभयाे । दार्जिलिङमा नगेन्द्र थापाकोमा पुग्नुभयो । नगेन्द्र थापाले नै पेमालासंग भेट गराइदिएका थिए । शुरुमा त पेमालाले नगेन्द्र थापालाई नै नारायण गोपाल ठानेका थिए । यो आभास पाएका नगेन्द्र थापाले नारायण गोपाललाई चिनाइदिए । यहि समय गोपाल योञ्जन पनि नजिक भए । २०२१ काे चैतमा दार्जिलिङको महाकांल डाॅडामा इश्वर बल्लभ, नगेन्द्र थापा, गम्भीर योञ्जन साक्षी रहेर मकलको आगोमा हात राख्दै गोपाल योञ्जनसंग मित लाउनु भएको थियो । 

मीत लगाए पछि वहाँहरुले मीतज्यू नाईटको कार्यक्रम काठमाडौँदेखि दार्जिलिङसम्म भव्य रुपमा सम्पन्न गर्नुभयो । आफ्ना प्रशंसक रहेकी पेमाला लामासंग २०२७ साल फागुनमा दार्जिलिङमा बिहे गर्नुभयो । बिहे पछि लामा बुहारीलाई लिएर बुबाआमा सामु जान हच्कनु भयो । जातपातमा कट्टर बुबा सामु जान आँट नआए पछि साथीहरूसंग कहाँ गएर बस्ने भन्नेमा छलफल भयो । भूपी शेरचनको सेतो दरवारमा कोठाहरु खाली थिए । त्यसैले उनैको अनुरोधमा वहाँ कै घरमा बस्ने गरि पोखरा पुग्नुभयो । पेमालाका लागि स्थानीय कन्या स्कुलमा पढाउने जागिरको तय पहिल्यै गरिसकेको थियो । यसर्थ पोखरा पुग्नासाथ पेमालाले स्थानीय कन्या स्कुलमा होम साइन्स बिषय पढाउन थाल्नुभयो । नारायण गोपाल भने केही दिन बेरोजगार  नै रहनुभयो । पछि अमरसिंह स्कुलमा संगीतको कक्षा थालनी गरेर संगीतको शिक्षकका रुपमा जागिरे हुनुभयो । पोखरामा नारायण गोपाल तथा पेमालाको दिन कठिनसंग बित्न थालेको थियो ।

पोखरा बसाइ क्रममा नै नारायण गोपालले बुबा आमालाई पत्र लेख्नुभयो । आमाबुबाको यादले सताएको तथा क्षमा माग्नुभएको थियो । ७-८ महिनाको बसाई पछि पोखरामा बस्न कठिन भएपछि काठमाडाै लाग्नुभयो । साथीहरुको सहयोगमा नारायण गोपालले नाचघरमा जागीर पाए भने पेमालाले भारतीय एउटा जीवन विमा कम्पनीमा जागीर पाइन् । 

विवाह पछि पेमाला गर्भवती भएकी थिइन् तर गर्भको बच्चादानी भन्दा बाहिर रहेको हुँदा डाक्टरले अप्रेसन गरेर बच्चा फेक्ने सल्लाह दिनुभयो । नारायण गोपालले पनि गर्भको बच्चा भन्दा पेमाला प्यारो भएको हुँदा बच्चा फेक्न मञ्जुरी दिनुभयो । त्यस अप्रेसन पछि पेमाला गर्भवती हुन सक्नुभएन । यसरी वहाँहरु निसन्तान हुनुभयो ।

जीवनको उतारचढाव पछि २०४७ मंसीर १९ गते वीर अस्पतालमा नारायण गोपालको स्वर्गारोहण भयो भने २०६१ सालमा पेमालाको पनि स्वर्गारोहण भयो ।

✍️सुनिल उलाक